No i dopadła mnie wiosenna grypka. Nietstey. Dawno mnie nie było tutaj, bo straszne zamieszanie ostatnio miałem i w sumie dzięki kilku dniom wolnego będę mógł ogarnąć kilka rzeczy. Przypadkiem dowiedziałem się, kilka dni temu, że 10 marca obchodzimy Dzień Mężczyzny. I tak się zastanawiałem wtedy (ale nie miałem się czasu tym z Wami podzielić) dlaczego w Okół Dnia Kobiet jest tyle szumu, a przy naszym święcie nikt kompletnie o tym nie wie ( w sumie aż dziwne że marketingowcy tego jeszcze nie wykorzystali, żeby zarobić dodatkową kasę na prezentach i prezencikach dla facetów).
Ja w sumie pomimo tego, że jestem facetem to zdecydowanie jestem feministą, doceniam kobiety, które pracują w domu (nie pomyliłem się i specjalnie nie napisałem nie pracują, bo zdaję sobie sprawę z tego, że opiekowanie się domem i dziećmi to naprawdę wyczerpujące zajęcie), uważam, że kobiety powinny zarabiać tyle samo co mężczyźni na takich samych stanowiskach, obecność kobiet w rządzie też jest dla mnie jak najbardziej wymagana. Ale czasami się ostatnio zastanawiam czy mężczyźni w tym wszystkim nie są powoli trochę pomijani. Wszyscy walczą o prawa kobiet (i dobrze), ale nie zapominajmy o tym w jakiej sytuacji znajdują się teraz mężczyźni. Stajemy się powoli (przepraszam że będę pisał ogólnie) coraz bardziej sfrustrowani i coraz więcej od siebie wymagamy, bo musimy nadążyć za kobietami. Większość facetów w dalszym ciągu chce jednak zarabiać więcej niż jego partnerka, bo inaczej jakoś dziwnie się z tym czują. I tak z jednej strony oczywiście chcemy, żebyście były doceniane, a z drugiej nie umiemy sobie do końca z tym poradzić. Że nie jesteśmy już dla Was niezbędnym wsparciem. I tak wielu mężczyzn boi się bardzo niezależnych kobiet, mamy z tym problem, to jest fakt i ja nie będą temu zaprzeczał, ale dlaczego robicie z tego naszą wadę? Wyobraźcie sobie że stoicie po drugiej stronie. Żyjecie z kobietą, która zajmuje wysokie stanowisko, zarabia tak jak Wy a do tego świetnie łączy to z życiem domowym. Ja oczywiście zdaję sobie sprawę, że to nie jest tak, że kobietom przychodzi to z łatwością. Ale z tego co słyszę od swoich kolegów, to ich partnerki z jednej strony chcą mieć równą pozycję z facetem, a z drugiej gdzieś tam podświadomie nadal potrzebują wsparcia ze strony mężczyzny. Ja oczywiście nie twierdzę, że zaistniała sytuacja jest winą kobiet. Tak trudne role narzuca nam świat w ostatnim czasie i chyba czasami się strasznie w tym gubimy. Ja to zaobserwowałem na przykładzie moich przejść z Rudą i tak mnie jakoś filozoficznie to święto kilka dni temu nastroiło. Mam nadzieję, że nikt się moimi przemyśleniami urażony nie poczuje, bo ja nie oskarżam nikogo poza galopującymi zmianami kulturowymi, z którymi nie zawsze dajemy sobie radę:/ Ostatnio przeczytałem gdzieś, że mężczyzna całe swoje życie poszukuje swojej tożsamości, już w okresie prenatalnym podobno mamy z tym problem. Więc wychodzi na to drodzy Panowie, że nasze życie to ciągła walka.
